سوم ژوئن 1943 ،مراسم تدفين دريادار ياماموتو بدون
حضور مردم
ايساكورا
ياماموتو
متولد 4
آوریل 1884 ،
مرگ 18
آوریل 1943
ياماموتو در شهر ناگا اوكا متولد
شد. پدرش يك سامورائی از
طبقه متوسط بود و چون او در سن 56
سالگی پدرش متولد شده بود نام او را
ايساكورا كه معنی آن در زبان ژاپنی 56
می شود گذاشتند.
وقتی او به سن 10
سالگی رسيد پدرش قسمتی از پای او را
به رسم سامورائی ها بريد. در
سال 1916 نام خانوادگی آنها
ياماموتو شد كه در زبان محلی مردم شهر ناگا اوكا به معنی
سامورائی می باشد. ياماموتو
در سال 1918 با دختری به نام
ره ای كو ازدواج نمود كه حاصل اين ازدواج 2
فرزند دختر و 2
فرزند پسر بود .
وقتی در سال 1904
ناوگان نيروی دريائی ژاپن تشكيل شد
او به اين واحد پيوست و در نبرد ناو نيسشين خدمت كرد.
او در
یکی از مجموعه نبردهای روسيه
و ژاپن در سال 1905 به نام
نبرد تسوشيما شركت نمود و دراين جنگ 2انگشت سبابه و انگشت وسط دست چپ خود
را از دست داد. او در سال
1914 به دانشكده ستاد
فرماندهی نيروی دريائی رفت و با درجه ستوان دومی در سال
1916 از آن فارغ التحصيل شد. ياماموتو در سالهای
1919 تا 1921
در دانشگاه هاروارد در آمريكا مشغول
به تحصيل گرديد و در اين زمان دارای روحيه ضد آمريكائی شد و
دائما جنگ با آمريكا را تشويق می كرد.
او سپس وابسته نظامی ژاپن در
واشينگتن گرديد. در سال
1933 او سروان شد.
در سن 40
سالگی آموزش توپخانه نيروی دريائی
را فرا گرفت و در سال 1928
فرمانده ناو ايسوزو و سپس فرمانده ناو هواپيما بر آكاگی گرديد. وی به شدت طرفدار ايجاد
ناوگان هواپيمابر بود و ايجاد واحد هوائی نيروی دريائی را يك
ضرورت ميدانست . در سال
1930 به عنوان يك دريادار
در كنفرانس نيروی دريائی در لندن شركت نمود و در سال
1932 با درجه دريابان در اين
كنفرانس شركت كرد.
او در سال
1937 در حمله ژاپن به چين
حضور پر رنگی داشت و به عنوان نماينده نيروی دريائی ژاپن از
سفير آمريكا به نام ژوزف گريو به دليل بمب باران ناوچه يو اس
اس پانايا رسما عذرخواهی نمود.
اين مسئله موجب شد اويك ميليتاريست
جنگ طلب معرفی گردد. در سال
1938 به دليل شركت ژاپن در
پيمان سه جانبه بين كشورهای آلمان نازی و ايتاليای فاشيست و
امپراطوری ژاپن كه به تشويق و اصرار او شكل گرفت، تعدادی از
دانشجويان و افسران ناراضی او را متهم به ناديده گرفتن مصلحت
ژاپن نموده و تهديد به قتل گرديد.
ياماموتو در پاسخ به اين عده چنين
نوشت :
مرگ در راه امپراطور
بزرگترين افتخار يك نظامی ژاپنی محسوب می شود.
در سال
1940
او به بالاترين درجه نظامی در نيروی
دريائی ژاپن دست يافت. او
در اين پست ابداعات زيادی از خود نشان داد و طلب هواپيماهای
زيرو و ميتسوبیشی كلاس 3 و 4 را نمود.
ياماموتو بزرگترين و اولين واحد
هواپيما بر نيروی دريائی مركب از 6
ناو هواپيما بر را ايجاد نمود. وقتی جنگ آغاز شد او
همچنين با تركيب زيردريائی و ناو هواپيما بر و واحد های آبی
خاکی تاكتيك جديدی را ايجاد كرد.
در
7
دسامبر 1941
ياماموتو فرماندهی یکی از 2
ناو هواپيما بر ژاپن را برای حمله
به پايگاه نيروی دريائی آمريكا در اقيانوس آرام در پرل هاربور
واقع در هاوائی به عهده داشت.
اين واحد ها مجموعا 353
هواپيما در اختيار داشت.
فرمانده واحد دوم، دريادار چوایچی
ناگومو بود. اين حمله كه
منجر به ورود آمريكا به جنگ گرديد ضربه شديدی به نيروی دريائی
آمريكا محسوب می شد و بدين ترتيب جنگ بين دوكشور یعنی آنچه
ياماموتو آن را انتظار می كشيد رسما آغاز شد.
ياماموتو در جنگ فيليپين و جزاير
ماريان موفق نشان داد اما در نبرد ميدوی شكست خورد و دامنه
شكست های سنگين ژاپن گسترش يافت.
وقتی در نبرد گوادال كانال او متحمل
شکستی سهمگين گرديد مطبوعات ژاپنی او را ويرانگر احمق لقب
دادند.
در
14
آوریل 1943
مركز شنود نيروی دريائی آمريكا يك
پيام رمز را دريافت و كشف رمز نمود كه جزئيات حركت ياماموتو
شامل روز و ساعت و زمان و مكان و نوع هواپيمائی بود كه قرار
بود ياماموتو را در صبح روز 18آوريل به یکی از جزاير سليمان منتقل
نمايد. اين اطلاعات در
اختيار روزولت قرار گرفت و او دستور داد ياماموتو را سرنگون و
يا دستگير نمايند. در
صبح 18 آوريل يك اسكادران از
هواپيماهای پی 38 لايتنينگ
به هواپيمای دريادار ياماموتو بر فراز جزيره بواين حمله كردند.
ستوان دوم ركس باربر
هواپيمای ياماموتو را هدف مسلسل قرار داد كه درنتيجه آن موتور
سمت چپ اين هواپيما پس از چند سرفه آتش گرفت و هواپيما در جنگل
سقوط نمود. صبح روز بعد يك
واحد از سربازان ژاپنی به فرماندهی ستوان دوم هاماسونا، سايت
سقوط هواپيما و جسد دريادار ياماموتو را يافتند.
جنازه ياماموتو توسط سروان واتانابه
و اعضای ستاد فرماندهی او سوزانده شد و توسط ناو جنگی مشهور
ژاپنی موسوم به موساشی كه آخرين کشتی تحت فرماندهی ياماموتو
بود به توكيو حمل گرديد.
كشته شدن آدميرال ياماموتو انعكاس زيادی در ژاپن و آمريكا داشت. در هنگام مراسم تدفين او در
3 ژوئن 1943
از ازدحام و شركت مردم بنا به
دلایلی كه هنوز مجهول می باشد جلوگيری شد.
قسمتی از خاكستر او در گورستان
توكيو دفن گرديد و باقی مانده خاكسترش به آرامگاه خانوادگی او
در ناگا اوكا منتقل گرديد .
