او در شهر كنت متولد شد و
فرزند يك ناخدای نيروی دريائی سلطنتی انگلستان بود.
پدرش در سال 1854
درگذشت و مادرش مدت كوتاهی پس از آن
به جنون مبتلا شد و به دارالمجانين فرستاده شد.
او و خانواده اش در سال
1863 به لندن نقل مكان نمودند.
خواهرش از هواداران جنبش شين فين
(شاخه سياسی ارتش آزاديبخش
ايرلند) و طرفدار حق رای
زنان بود. فرنچ در سال
1866 به آكادمی ناوگان نيروی دريائی
رفت و در سال 1874 به عنوان
ستوان دوم ارتش منصوب گرديد.
وی
در سال 12884 - 1885 در جنگ
سودان شركت نمود و به سرعت ترفيع گرفت.
در سال های 1889 تا 1893
فرمانده سواره نظام نوزدهم گرديد و
در سال 1897 فرماندهی تيپ
دوم سواره نظام را بر عهده گرفت و در اين سمت در جنگ دوم
بوئرها موفق شد محاصره كيمبرلی را بشكند.
در سال 1907
به درجه ژنرالی رسيد و در سالهای
1907 الی 1912
بازرس كل ارتش شد.
فرنچ در سالهای 1912
الی 1914
فرمانده ستاد ارتش بريتانيا شد اما
به دليل شورش سربازان دوباره تنزل مقام يافت و بازرس كل شد و
تا آغاز جنگ در اين سمت باقی ماند.
با
آغاز جنگ او فرماندهی كل نيروهای اعزامی انگلستان به فرانسه را
به عهده داشت و علی رغم شكست های مكرر از ارتش آلمان در نبرد
سرنوشت ساز مارن موفق به شكست ارتش آلمان گرديد اما به دليل
شكست در حمله به آئوربس در سال 1915
بركنار گرديد و جايش را به سر
داگلاس هيگ داد. فرنچ در
پايان جنگ در سال 1918 لرد
مجلس اعيان از ايرلند گرديد و در سال 1919
مورد سوء قصد قرار گرفت اما جان به
در برد . او در سال
1925 درگذشت.
مارشال سر جان
پينكستون فرنچ با یونیفورم ژنرالی سواره نظام ارتش سلطنتی
انگلیس
نبرد ایپرز -
مارشال سر جان پينكستون فرنچ به همراه مارشال ژوفر در حال
بازدید از سایت نبرد