او یکی از خلبانان بنام و پرآوازه
ارتش فرانسه در جریان جنگ دوم جهانی بود که به مدال لژیون دو
نور و روبان و صلیب خدمات برجسته آمریکا و نیز ستاره نقره ای
ارتش آمریکا و مدال نیروی هوائی آمریکا دست یافت.
او یک خلبان و مهندس و سیاست مدار و
ماهیگر معروف فرانسوی محسوب می شد.
زندگینامه پیر کلوسترمن
در
28
فوریه 1921
در شهر کوریتیبا در جنوب برزیل در
یک خانواده سیاسی به دنیا آمد.
او آموزش متوسطه را در فرانسه به
اتمام رساند و در سال 1937
در رشته خلبانی فارغ التحصیل شد و لیسانس گرفت.
با شروع جنگ مقامات نظامی فرانسه
درخواست او را برای انجام خدمت در نیروی هوائی رد کردند
بنابراین او به لوس آنجلس مسافرت نمود و تصمیم گرفت به
پروازهای تجاری بپردازد و در انستیتو تکنولوژی کالیفرنیا به
تحصیل مشغول شد. در مارس
1942 به نیروی هوائی فرانسه
آزاد در انگلستان پیوست و پس از طی دوره های آموزش در ژانویه
1943 با درجه گروهبان خلبان
در اسکادران شماره 341 در
RAFبه خدمت مشغول شد. این اسکادران با نام اسکادران
آلزاس مشهور بود و به هواپیماهای
اسپیت فایر انگلیسی مجهز بود.
کلوسترمن در 27
جولای 1943
به نخستین و دومین پیروزی هوائی خود
نائل شد و موفق شد دو هواپیمای
فوک وولف 190
آلمانی
را برفراز فرانسه سرنگون
نماید. در اکتبر 1943 او به فرماندهی اسکادران شماره
602 در
RAFمنصوب شد و برای 10ماه این سمت را دراختیار داشت. او انواع ماموریت های
نظامی مانند اسکورت هواپیماهای بمب افکن، انجام ماموریت های
درگیری هوائی با شکاری های دشمن و گشت شناسائی برفراز بندر
اسکاپا فلو و حملات هوا به زمین بر علیه سایت های بمب های
پرنده موسومبه
V1را که در سواحل فرانسه اتفاق افتاد، انجام داد.
او در جریان عملیات
D-DAYجزو اولین خلبانان فرانسوی بود که
در 18 ژوئن 1944
و پس از گذشت بیش از چهار سال موفق
شد در جریان تاسیس یک فرودگاه موقت به نام B-11، در نورماندی قدم به خاک فرانسه
بگذارد. مدتی بعد او به
درجه صلیب خدمت برجسته نائل گردید.
در 1
دسامبر 1944
کلوستر من در
RAFبه یکی از ارشدترین خلبانان تبدیل
شد و به اسکادران شماره 274
که مجهز به جنگنده شکاری قدرتمند هاوکر تمپست بود منتقل مشغول
شد. او یکی از موفق ترین
خلبانان شکاری در این زمان بود.
او در حملات متفقین به فرودگاه های
آلمان و مبارزه با هواپیماهای جت مستر اشمیت 262
و ماموریت برفراز شمال آلمان طی دو
ماه شرکت داشت. در مارس
1945 برای مدتی کوتاه در
اسکادران شماره 56 خدمت کرد
و سپس به اسکادران شماره 3
منتقل شد. در 24
مارس 1945
او براثر آتش ضدهوائی آلمانها هدف
قرار گرفت و فرود اضطراری نمود.
او از ناحیه پا مجروح شد و برای یک
هفته در بیمارستان بستری شد.
در 8
آوریل 1945
او به فرماندهی واحد
Aدر اسکادران شماره 3
برگزیده شد و به دریافت روبان و
صلیب خدمت برجسته مفتخر گردید.
در 12
ماه می 1945
او برای اولین بار مجبور به فرود با
چتر نجات شد. این اتفاق در
جریان جشن پیروزی و پرواز در آن روز رخ داد که یک هواپیمای
دیگر با او برخورد نمود و هر دو هواپیما سقوط نمودند.
کلوسترمن تا 27
جولای 1945
که ترک مخاصمات رسمی گردید در
RAFخدمت نمود.
او در 432
ماموریت جنگی خود موفق شد 23
پیروزی بدست آورد و بنا بر بعضی
شواهد غیر رسمی احتمالا 5
پیروزی تائید نشده نیز داشته باشد.
او علاوه بر این ادعا میکرد
225 موتور ارتشی و 72
لوکوموتیو و 5
تانک و 2
کشتی تندرو را هدف قرار داده و
نابود ساخته است. بسیاری از
منابع تعداد پیروزیهای او را بین 29 تا 33
پیروزی اعلام نموده اند.
اما اسناد اسکادران هائی که او در
آن خدمت نمود نشان می دهد او بین 15 تا 18
پیروزی بدست آورده بود. کلوسترمن پس از جنگ کتابی به نام
نمایش بزرگ نوشت که با استقبال زیادی مواجه شد.
کتاب نمایش بزرگ نوشته کلوسترمن
این کتاب به شرح خاطرات زمان جنگ او
می پرداخت و یکی از اولین خاطرات خلبانان جنگ دوم بود و
5/2 میلیون نسخه از آن چاپ شد و به
فروش رفت. این کتاب در سال
2004 دوباره چاپ شد.
او در سال 1957
کتابی به نام آتش در آسمان نوشت که
به شرح نبردهای قهرمانانه خلبانان هر دو طرف درگیر در جنگ دوم
میپرداخت. او پس از جنگ به
خدمت در واحد هوائی رمس پرداخت و در طراحی هواپیما در کارخانه
رنوی فرانسه مشارکت داشت.
او به عنوان یک سیاستمدار برجسته موفق شد 8
بار در فاصله سالهای 1946 تا
1969
در انتخابات پیروز شده و به پارلمان
راه یابد.
او در جریان
بحران الجزایر داوطلب خدمت در نیروی هوائی فرانسه برای حمله به
مواضع شورشیان الجزایر شد.
او در جریان بحران فالکلند به ستایش عملکرد خلبانان آرژانتینی
پرداخت که غالب این خلبانان در دهه 1970
در فرانسه آموزش دیده بودند. این مسئله موجب شد رسانه های
انگلیسی او را به خیانت به
RAFکه زمانی یکی از خلبانان آن بود
متهم نمایند. او در سال
1991 به دلیل موضع ضد جنگ
خود بر ضد جنگ اول خلیج فارس مورد انتقاد قرار گرفت.
کلوسترمن به دلیل توانائی در صید
ماهی شهرتی بین المللی داشت.
یک جاده در نورماندی و فرودگاه موقت
B-11پس از درگذشت او به
نامش نامگذاری گردید.