او نخستین خلبان آس نیروی هوائی
ایتالیا در جنگ دوم جهانی بود که موفق به کسب 16
پیروزی در جنگ دوم جهانی و کسب یک
پیروزی در جنگ داخلی اسپانیا شد.
ماریو ویزنتینی در 26
آوریل 1913
در شهر پورس در کشور کرواسی امروز و
در کرانه دریای آدریاتیک متولد شد.
او در سپتامبر 1936
به نیروی هوائی ایتالیا ملحق شد و
در نوامبر 1937 به عنوان
داوطلب به جنگ داخلی اسپانیا اعزام شد و در 5
سپتامبر 1938
ادعا نمود که موفق شده است یک
هواپیمای روسی مدل
L-16را
سرنگون کند. چند روز قبل از
اعلام جنگ ایتالیا به فرانسه و سپس به آنگلستان، ویزینتینی به
اسکادران 412 منتقل شد.
در روز 14
ژوئن 1940
و پس از اعلان جنگ ایتالیا به فرانسه
او ادعا نمود که موفق شده است اولین خلبان نیروی هوائی دشمن را
از پای درآورد. این پیروزی
در ماساوا واقع در اریتره امروزی رخ داد.
او در 3
جولای همان سال موفق به سرنگونی یک
هواپیمای دیگر شد. در این
عملیات یک خلبان 26 ساله
انگلیسی به نام ساموئل گوستاو سودرهولم کشته شد.
در طول ماه جولای او موفق به
سرنگونی چند هواپیمای دیگر شد که زمان و مکان آن مشخص نیست. در
6
نوامبر ارتش انگلستان مستقر در
سودان دست به یک حمله برعلیه ارتش ایتالیا مستقر در گالابات و
متاما زد. در این عملیات
نیروی هوائی ایتالیا مستقر در شرق آفریقا با هدایت ویزینتینی و
کاپیتان رافی موفق به سرنگون نمودن چندین هواپیمای خصم گردید.
در 12
دسامبر 1941، 5
هواپیمای ایتالیائی تحت هدایت رافی
و ویزینتینی به فرودگاه نیروی هوائی انگلستان در گاز رگب حمله
کردند و موفق شدند 4 هواپیمای
هاوکر هاردی را برروی زمین منهدم نمایند اما دفاع ضد هوائی
فرودگاه موفق شد هواپیمای رافی را هدف قرار دهد و او مجبور به
فرود اضطراری گردید.
ویزینتینی اقدام به فرود نمود و پس از سوار کردن رافی مجددا
پرواز کرد و به پایگاه خود بازگشت.
روزی که ویزینتینی آخرین پیروزی خود
را به دست آورد آخرین روز زندگی او نیز بود.
در روز 11
فوریه 1941ویزینتینی در مصاف با 11
جنگنده انگلیسی به همراه یک خلبان
آس ایتالیائی دیگر به نام لوئیجی بارون که در جنگ دوم جهانی
موفق به کسب 12 پیروزی شده
بود رفت اما یک طوفان صحرائی موجب فرود اضطراری لوئیجی بارون
شد و هواپیمای ویزینتینی به داخل دره ای به نام نفاسیت در
اریتره سقوط کرد و موجب جان باختن او گردید.