او یکی از کاپیتان های مهم و یکی از
برترین خلبانان آس نیروی هوائی شوروی در جنگ دوم جهانی بود. کریل یوستیویچ در
17
فوریه 1917
در ایالت کورگان در روسیه متولد شد. پدرش یک دهقان روستائی بود
او کلاس 7 را در شهر شومیخین
به اتمام رساند و سپس به مدرسه صنعتی چلیابینسک رفت و در حرفه
تراشکاری فارغ التحصیل شد و پس از ان در موسسه ماشینهای
کشاورزی در همان شهر به کار مشغول شد.
در سپتامبر 1938
او به ارتش سرخ اتحاد شوروی پیوست و
در سال 1941 از مدرسه خلبانی
بیجسک فارغ التحصیل شد و در ایالت آمور در شرق روسیه به خدمت
مشغول شد. او در پایان سال
1942 به مسکو فراخوانده شد و
هواپیمای آمریکائی
P-39در
اختیار او قرار گرفت. کریل
الکسیوویچ از 17 مارس
1943 در جبهه به خدمت مشغول شد و در
28 مارس 1943
موفق شد اولین پیروزی خود را به دست
آورد. او در این روز یک
هواپیمای مستر اشمیت 109 را
برفراز روستائی به نام اورژوو در ایالت بیلگورد هدف قرار داد.
او در همین روز موفق شد یک
یونکرس
87 موسوم به اشتوکا را
نیز هدف قرار داد. او در روز
12 آوریل هم موفق به ساقط
نمودن یک
مستر اشمیت 110
گردید. سه روز بعد کریل
تبدیل به یک خلبان آس شد.
در روز 6 ماه می او یک
یونکرس 87و یک
مستر اشمیت 110را هدف قرار داد و در
نبرد کورسک ادعا نمود موفق شده است 6
هواپیمای دشمن را سرنگون کند. او در روز
7 و 8
جولای موفق شد مجموعا دو لیدر بمب
افکن های آلمانی را ساقط نماید.
براساس شواهد او در 13 و 16
جولای موفق شد در هر روز یک مستراشمیت آلمانی را هدف قرار دهد.
کریل در روز 5
آگوست 1943
در یک نبرد هوائی در نزدیکی بلگورود
از ناحیه هر دو پا مجروح شد و زمانی که دکترها تصمیم به قطع
پای او گرفتند کریل از این کار ممانعت نمود و 9
روز بعد با کمال تعجب دکترها با چوب
زیر بغل از بیمارستان خارج شد و پس از طی مسافتی معادل
35 کیلومتر با پای پیاده خود را به
فرودگاه محل خدمتش رساند او در ماه بعد به یک ماموریت اعزام شد
و برای اولین بار با چوب زیر بغل به ماموریت رفت.
در ماه نوامبر 1943
او موفق شده بود در 144
ماموریت جنگی خویش 23
پیروزی به دست آورد.
در 2
آگوست 1944
به فرماندهی هنگ 302
شکاری وابسته به ارتش پنجم منصوب شد
و در آخرین ماموریت جنگی خود در کشور مجارستان فرماندهی
هنگ 178 هوائی را برعهده داشت. او در بیش از
300
ماموریت جنگی خود موفق شد 53
هواپیمای دشمن را سرنگون نماید و دو
بار به نشان قهرمان اتحاد شوروی نائل شد.
با پایان جنگ دوم جهانی در سال
1949 دوره تاکتیک های
هوانوردی را به اتمام رساند و در سال 1955
دوره دانشکده خلبانی و در سال
1966 به دانشکده فرماندهی
عالی رفت و از سال 1966 تا 1972 درجه سرتیپی داشت و در
این سال بازنشسته شد. او در
مسکو زندگی میکرد و در 29
آگوست 1996 درگذشت و در
گورستان کونستوسکو به خاک سپرده شد.