او
یکی از دو زن آس خلبان بود که در جریان جنگ دوم جهانی موفق شد
در 66 ماموریت نظامی
12 پیروزی به دست آورد.
زندگینامه
لیدیا در
18 آگوست 1921
در شهر مسکو متولد شد.
او از ابتدای جوانی به خلبانی بسیار
علاقه داشت و به همین دلیل در سن 14
سالگی به باشگاه هوانوردی رفت و در
سن 15 سالگی برای اولین بار
پرواز نمود. در اواخر سال
1930 به عنوان آموزگار پرواز فارغ
التحصیل شد. با
حمله ارتش
آلمان نازی به اتحاد شوروی در ژوئن 1941لیدیا تلاش نمود به یک واحد نظامی
ملحق شود اما به دلیل فقدان تجربه جنگی او را نپذیرفتند.
او به دروغ ادعا نمود که قبل از جنگ
بیش از 100 ساعت پرواز کرده
است و به همین دلیل او را پذیرفتند و به هنگ 586
شکاری که همه اعضای آن را زنان
تشکیل می دادند ملحق شد.
این
واحد نظامی توسط مارینا راسکووا تشکیل شده بود.
در این واحد او تحت آموزش پرواز با
هواپیمای یاک 1 (YAK-1)
قرار گرفت.
در تابستان 1942
او برای اولین بار برفراز شهر
ساراتوف به عملیات نظامی اعزام شد.
در ماه سپتامبر او به همراه
کاترینا بودانوواو 6
خلبان دیگر و نیز تعدادی از خدمه
زمینی پرواز به هنگ 437
هوائی منتقل شدند که یک هنگ هوائی با خلبانان مرد بود و در
استالینگراد می جنگید.
او که با یک هواپیمای
LA-5پرواز میکرد در اولین پرواز عملیاتی
خود در 13 سپتامبر
1943 برفراز جبهه استالینگراد، هدف
قرار گرفت و سرنگون شد اما در دومین پرواز خود موفق شد با
همکاری فرمانده خود یک بمب افکن یونکرس 88
آلمانی را سرنگون کند و به اولین
پیروزی خود دست یابد. چند
دقیقه بعد او موفق شد اولین پیروزی زنان در تاریخ جنگ های
هوائی را به دست آورد و به تنهائی توانست یک هواپیمای شکاری
مستر اشمیت آلمانی(روسها در
جنگ دوم جهانی به هواپیماهای مستر اشمیت آلمانی گوستاو میگفتند)
سرنگون کند.
این هواپیما توسط یکی از خلبانان آس
لوفت وافه به نام اروین مایر هدایت میشد.
این عکس احتمالا مربوط به اروین
مایر
خلبان آلمانی که توسط لیدیا سرنگون
شده است می باشد
اروین
مایر عضو
JG52بود و 11
پیروزی در کارنامه خود داشت.
او همچنین موفق به دریافت نشان صلیب
آهن درجه 2 نیز شده بود.
اروین مایر پس از هدف قرار گرفتن
توسط لیدیا با چتر نجات به بیرون پرید و توسط نیروهای ارتش سرخ
به اسارت گرفته شد. او پس از
اسارت درخواست نمود تا با خلبانی که او را هدف قرار داده است
دیدار نماید. وقتی که او
لیدیا لیتویاک را مشاهده نمود تصور کرد روسها به او جوک
میگویند و با او شوخی میکنند اما وقتی که لیدیا چگونگی داگ
فایت (نبرد هوائی)
با مایر را شرح داد اروین مایر
متوجه شد که توسط یک خلبان زن مغلوب شده است.
در
اواخر سال 1942 لیتویاک به
هنگ 9 شکاری و در ژانویه
1943 به هنگ 296
شکاری و سپس به هنگ 73
شکاری منتقل شد.
در 23
فوریه 1943
او موفق به دریافت ستاره سرخ گردید
و به درجه ستوان سومی نائل شد.
او سپس در جریان تاکتیک اوخوتنیکی
(OKHOTNIKI)
برای شکار تک نفره انتخاب شد.
براساس این تاکتیک خلبانان ورزیده
اتحاد شوروی میبایست بصورت تک نفره به دشمن حمله کنند.
2 بار او مجبور شد به دلیل آسیب
دیدگی هواپیمایش فرود اظطراری نماید و 2
بار نیز در نبردهای هوائی مجروح شد.
یک بار در 22
مارس و بار دیگر در 16
جولای 1943.
یک خلبان مرد ارتش اتحاد شوروی به
نام الکسی سولوماتین که لیدیا به عنوان وینگمن او پرواز میکرد
در 21ماه می و در مقابل چشمان لیدیا کشته
شد و هواپیمایش سقوط نمود.
لیدیا به مادرش نامه ای نوشت و در آن شرح داد که چگونه پس از
مرگ فهمیده است که عاشق سولوماتین بوده است.
یک گروهبان تمام به نام اینا
پاسپورتنیکووا که مکانیک هواپیمای لیدیا بود در سال
1990 آشکار کرد که پس از مرگ
سولوماتین، لیدیا هیچ چیزی به جز پرواز را دوست نمیداشت و در
نبردهای هوائی بسیار افسرده عمل میکرد.
لیدیا
در 31 ماه می 1943
یک عملیات سخت داشت.
یک بالن شناسائی که توسط یک افسر
آلمانی هدایت میشد هدف لیدیا بود.
این بالن با حجم انبوهی از آتش
ضدهوائی محافظت میشد و تلاش دیگر خلبانان روس برای سرنگونی آن
بی ثمر مانده بود. لیدیا
داوطلب شد آن را هدف قرار دهد و زمانی که به آن حمله کرد و حجم
آتش شدید ضدهوائی آلمان را مشاهده نمود بازگشت و به فرمانده
خود نقشه خویش را چنین توضیح داد:
ما
باید از پشت سر به آن حمله کنیم و باید پخش شویم و در سطحی
وسیع برفراز جبهه آلمان به پرواز درآئیم.
او
متعاقب این تاکتیک موفق شد با شلیک مسلسل بالن را ساقط نماید.
در
روز 1 آگوست 1943
و در چهارمین سورتی پرواز در همان
روز لیدیا که ماموریت اسکورت یک بمب افکن ایلیوشن مدل
LL-2را به عهده داشت هدف قرار گرفت و
سرنگون شد. زمانی که
هواپیماهای شوروی در حال مراجعت به پایگاه خود بودند دو
هواپیمای
مستر اشمیت آلمانی از ابر خارج شدند و از بالای سر
لیدیا هواپیمای او را هدف مسلسل قرار دادند هواپیمای لیدیا
مشاهده شد که در حال سقوط میباشد و یک خلبان روس به نام ایوان
بوریسنکو به دنبال هواپیمای در حال سقوط حرکت نمود تا بتواند
به او کمک کند اما کسی از کابین با چتر نجات به بیرون نپرید و
هیچ انفجاری نیز رخ نداد.
لیدیا هرگز از این ماموریت بازنگشت.
او 21
ساله بود که این حادثه رخ داد. مقامات
شوروی احتمال دادند که او توسط نازیها بازداشت شده باشد و این
مسئله موجب شد آنها از اعطای عنوان قهرمان اتحاد شوروی به
لیدیا خودداری نمودند.
به
منظور اثبات اینکه لیدیا به اسارت گرفته نشده است
پاسپورتینکووا به مدت 36 سال
به تحقیق در سایتهائی که هواپیماهای یاک 1
در جریان جنگ دوم جهانی در آنها
سقوط نموده بودند پرداخت و در این راه از مردم و رسانه ها کمک
خواست. او به مدت سه سال با
ایجاد ارتباط بین نشانه های یافته شده با کمک دستگاه فلزیاب در
مناطق مشابه به جستجو پرداخت.
در سال 1979
و پس از جستجو در 90
سایتی که هواپیماهای یاک 1
در آن سقوط نموده بود و بررسی
30 هواپیما و آرامگاه تعدادی از
خلبانان کشته شده در جنگ، سرانجام او موفق شد آرامگاه یک زن
خلبان گمنام را که در روستای دیمیتریکاوا واقع در منطقه
شاخترسکی دفن شده بود را بیابد.
هویت این زن که بر اثر یک جراحت در
ناحیه سر کشته شه بود لیتویاک اعلام گردید.
در سال 1990
میخائیل گورباچف رئیس جمهور اتحاد
شوروی لیدیا را به عنوان قهرمان اتحاد شوروی مفتخر نمود.
مرگ لیتویاک یک مسئله جنجال برانگیز
بود. اگر چه کاترینا
والنتینا واسچنکو مسئول موزه لیتویاک ادعا میکند که جنازه
یافته شده متعلق به لیدیا بوده است اما جان کوتمن براساس شواهد
و اظهارات کاترینا پولونینا که سر مهندس گروه مکانیک و بایگان
هنگ 586 بود (و
این واحدی بود که لیدیا در آن خدمت میکرد)
ادعا نمود آرامگاه مذبور هرگز نبش
قبر نشد و با ترکیب چند گزارش این نتیجه که این آرامگاه متعلق
به لیدیا است تهیه شده است.
کوتمن شروع به جستجوی جدیدی نمود و بر روی زنان نظامی که توسط
نازیها دستگیر شده بودند و به اردوگاه اسرای جنگی فرستاده شده
بودند شروع به تحقیق نمود.
در
کتابی که در سال 2004 منتشر
شد کوتمن به استناد اظهارات پولینا نوشته است که پولینا فهرستی
از دلایلی که او را به نتیجه گیری برای عدم مرگ لیدیا هدایت
میکند را ارائه نموده است.
بر این اساس پولینا سقوط نموده و توسط نازیها دستگیر شده و
برای مدتی به عنوان اسیر جنگی در کمپ زندانیان نگهداری شده بود.
در سال 2000
نینا راسپوپووا که در زمان جنگ دوم
در هنگ 46 پرواز شبانه خدمت
میکرد (و این واحدی نبوده
است که لیدیا لیتویاک در آن خدمت میکرد)
ادعا نمود که لیتویاک را در تلوزیون
دیده است. او زنی را دیده
بود که مادر سه فرزند پسر بود و در دهه 70
زندگی خود به سر می برد.
این زن ادعا میکرد که در جنگ دوم
جهانی خلبان هواپیمای شکاری بوده و دو بار در جنگ زخمی شده است.