او یکی از خلبانان آلمانی در جنگ
دوم جهانی بود كه با 146
پيروزی به مدال شجاعت صليب آهن دست يافت.
در اکتبر 1940
فريتز تگت ماير در اسكادران دوم
JG52به خدمت مشغول شد و در 17 اكتبر همان سال او به
دليل آتش گرفتن موتور هواپيمايش سقوط كرد و به سختی مجروح شد
ولی در بهار سال 1941 به محل
خدمت خويش بازگشت. در 22 ژوئن همان سال و در جريان
اولين روز
عمليات بارباروسا نخستين پيروزی خود را به دست آورد.
در 10
سپتامبر همان سال و پس از 10
پيروزی، در آسمان با يك هواپيمای
مستراشميت آلمانی بر فراز گاتشينا در روسيه تصادم نمود و با
چتر نجات فرود آمد ولی به سختی مجروح شد و برای چند ماه در
دوره نقاهت بسر برد. پس از
آن در آوریل 1942 به خدمت
بازگشت و به اسكادران یکم
JG54پيوست.
در پايان سال 1942
مایر 29
پيروزی بدست آورده بود.
در 23
ژانويه سال 1943
فريتز تگت مایر 37
مين پيروزی خود را بدست آورد. اين تعداد در
3
ماه می 1943 به 53
پيروزی رسيده بود.
در سپتامبر 1943
به اسكادران سوم
JG54ملحق شد و در نوامبر 1943 به
75
مين پيروزی خود دست يافت.
افتخارات او به شرح ذيل است
صليب طلای آلمان در 23ژانویه 1943
صليب درجه دو و يك آهن در سال
1939
صليب شجاعت در 28 مارس
1944
پس از
99
پيروزی در 20
آوریل 1944
به مقام ستوان دومی ارتقا يافت و در
3 ماه می 1944
با كسب دو پيروزی 100 و 101
مين پيروزی خود را كسب نمود و در
اکتبر 1944 ليدر اسكادران
سوم
JG54شد و در پايان سال
1944 تعداد پيروزی های تگت
ماير به رقم 139 رسيد. در مارس
1945 به
JG7پيوست.
اين واحد به تازگی به جنگنده های
جديد مستر اشميت مدل ME262
مجهز شده بود و وظيفه مواجهه با بمب افكن های دشمن را برعهده
داشت. در مارس
1945
تعداد پيروزيهای او به رقم
146 رسيد.