او در سال 1924
در ایالت استیرمارک در جنوب اتریش
متولد شد. او یک تک تیرانداز از گردان دوم
هنگ 144
لشگر سوم کوهستانی در جبهه شرق در طول جنگ دوم جهانی بود و
موفق شد تعداد 257 نفر از
افراد دشمن را با استفاده از تفنگ دوربین دار از پای درآورد. او در ابتدا به عنوان خدمه
تیربار در دسامبر 1942 به
جبهه شرق اعزام شد اما در استاوروپل در جنوب شرقی روسیه بشدت
زخمی شد و با یک تفنگ دوربین دار موسین ناگانت روسی که به
غنیمت ارتش آلمان درآمده بود به تمرین تیراندازی پرداخت. او موفق شد پس از بهبودی
27 تن از نیروهای ارتش دشمن
را با تفنگ دوربین دار از پای در آورد و آنگاه توسط مقامات
نظامی برای آموزش فنون تیراندازی با تفنگ دوربین دار انتخاب
گردید و با تفنگ
K98Kآموزش
دید.
او در جبهه برای
استفاده در آموزشگاه های نظامی از چگونگی تاکتیکهایش یاداشت برمی داشت و آن را برای ارتش ارسال میکرد.
وی همچنین برای استتار خود از شاخ و
برگ درختان پوششی ایجاد میکرد که وی را کاملا استتار می نمود. این پوشش بسیار سبک وزن
بود و کاملا با محیط اطراف همخوانی داشت.
در 20
آوریل 1945
آلربرگر توسط ژنرال فردیناند شورنر
که فرمانده گروه ارتش مرکز بود به مدال صلیب شوالیه نائل گردید
اگر چه این افتخار او به دلیل فروپاشی نظام اداری ارتش آلمان
در آن زمان هرگز در پرونده او ثبت نشد و این مسئله در آن زمان
یک امر نادر و کمیاب نبوده است.
در سال 2005
کتابی با نام تک تیرانداز در جبهه
شرق که براساس خاطرات آلربرگر توسط آلبرخت واکر منتشر شده بود
وارد بازار شد. واکر این
کتاب را براساس مصاحبه های انجام شده با آلربرگر نوشت. این کتاب اشاراتی به این که افراد
ارتش شوروی در مواردی اقدام به همنوع خواری نموده بودند داشت. علاوه بر این آلربرگر در
این کتاب برای احتراز از شهرت خود را با نام مستعار فرانز
کارنر معرفی نموده بود.