هتزنائور در برییکسن ایم تاهاله در
تیرول اتریش متولد شد و به دلیل الحلاق اتریش به آلمان و
یکپارچگی ملل ژرمن پس از به قدرت رسیدن
هیتلر، به عنوان تبعه
آلمان به ارتش آن کشور پیوست و در لشگر کوهستانی به عنوان یک
تک تیرانداز در جبهه شرق به خدمت مشغول شد.
او در جنگ دوم جهانی موفق به
کشتن 345 تن از افراد دشمن با
تفنگ دوربین دار شد و یک رکورد جالب از خود به جای گذاشت. طولانی ترین مسافتی که او
موفق به کشتن سرباز دشمن خود شد 1100
متر گزارش شده است.
او از 27
مارس تا 16
جولای 1944
و قبل از اعزام به لشگر کوهستانی
آموزش تک تیراندازی دید و تخصص شلیک با دو اسلحه
K98
و
GEHWER43
را فرا گرفت.
در 1
سپتامبر 1944
به مدال صلیب آهن درجه دو نائل شد و
در 6 نوامبر 1944
او بر اثر گلوله توپ از ناحیه سر
دچار آسیب شد و سه روز بعد در 9
نوامبر نشان مجروحیت را دریافت نمود. در
13
نوامبر نیز به مدال نقره شجاعت
پیاده نظام و در 25 نوامبر
به مدال صلیب آهن درجه یک و در 3
دسامبر 1944
به مدال طلای درجه یک تک تیرانداز
دست یافت در چندین موقعیت او با یک تک تیرانداز معروف دیگر
آلمانی به نام
سپ آلربرگر خدمت نمود.
همکاری این دو تک تیرانداز معروف
آلمانی با یکدیگر موجب شد آنها به سادگی نفرات ارتش شوروی را
از پای در آورند (به عبارت
بهتر این دو تن تبدیل به ماشین آدمکشی موفقی شده بودند).
در 17
آوریل 1945
ماتیاس به دریافت صلیب شوالیه مفتخر
شد. او به دلیل موفقیت
درکشتن تعداد زیادی از نفرات ارتش شوروی، توسط فرمانده
لشگر 3 کوهستانی به نام پاول کلات
برای دریافت پست فرماندهی معرفی شد.
او بدون بیم از جان خود در میدان
جنگ به عملیات پرداخت و موجب شکست دو ارتش قدرتمند ارتش دشمن
گردید در حالی که حجم آتش توپخانه و حملات دشمن بسیار زیاد بود. این توصیه موجب شد ژنرال
کارل فون لی سوئر و ژنرال والتر نهرینگ با پست فرماندهی او
موافقت نمایند. در پایان
جنگ او توسط ارتش شوروی دستگیر شد و برای مدت 5
سال در اردوگاه های اسرای آلمانی در
شوروی با شرایطی سخت زندانی شد.
در 3
اکتبر 2004
او پس از سالها بیماری در برییکسن
ایم تاهاله در تیرول اتریش درگذشت.