او یکی از تک تیراندازان ارتش سرخ
شوروی در طول جنگ دوم جهانی بود که موفق شد 309
تن از نیروهای دشمن را از پای
درآورد و به عنوان بهترین تک تیرانداز زن در تاریخ جهان مطرح
شود.
زندگینامه
لودمیلا در
12 جولای 1916
در شهر بیلا تسرکوا واقع در مرکز
اکرائین متولد شد و در سن 14
سالگی او خانواده اش به شهر کیف پایتخت فعلی کشور اکرائین نقل
مکان نمود. او در یک باشگاه
تیراندازی به تمرین مشغول شد و مدتی بعد تبدیل به یک تیرانداز
ماهر گردید و همزمان در یک کارخانه تولید اسلحه مشغول بکار شد. در ژوئن
1941
و همزمان با
تهاجم آلمان نازی به
اتحاد شوروی لودمیلا که 24
ساله بود در حالی که 4 سال
از تحصیلش در رشته تاریخ در دانشگاه کیف می گذشت به عنوان
داوطلب به لشگر 25 پیاده
نظام پیوست. در جنگ دوم
جهانی 2000 تن از زنان اتحاد
شوروی به عنوان تک تیرانداز شرکت نمودند که تنها 500
تن از آنان از جنگ دوم جهانی جان
سالم به در بردند.
او اولین
قربانی خود را در نزدیکی بلیا یوکا و با تفنگ دوربین دار موسین
- ناگانت شکار نمود و برای
مدت 2 ماه و نیم در نبردی
اطراف اودسا موفق شد تعداد 187
تن از نیروهای دشمن را از پای درآورد. پس از مدتی نیروهای آلمانی
موفق شدند کنترل اودسا را در دست بگیرند و واحدی که لودمیلا در
آن خدمت میکرد مجبور شد تا به بندرسواستوپول عقب نشینی کند. او مدت
8
ماه در این منطقه به جنگ ادامه داد. در سال
1942
ستوان لودمیلا به دلیل کشتن
257 تن از نیروهای دشمن به عنوان
کنسول در ارتش جنوبی شوروی انتخاب شد.
او در طول جنگ دوم جهانی موفق شد
جمعا تعداد 309 تن از افراد
دشمن را از پای در آورد که 36
نفر از این تعداد را تک تیراندازان
دشمن تشکیل می دادند.
در
ژوئن 1942 لودمیلا به دلیل
یک انفجار به شدت زخمی شد اما به علت شرایط ویژه جنگی در کمتر
از یک ماه به جبهه بازگشت.
او به دلایل تبلیغاتی توسط مقامات اتحاد شوروی به کشورهای
کانادا و ایالات متحده آمریکا فرستاده شد و یکی از نخستین
بانوان اتحاد شوروی بود که توسط
فرانکلین روزولت رئیس جمهور
آمریکا در کاخ سفید مورد پذیرائی قرار گرفت.
همسر رئیس جمهور ایالات متحده
آمریکا النور روزولت از او دعوت نمود تا در آمریکا به سیاحت
بپردازد و شرح زندگی نظامی خود را بیان نماید.
او در شهر های نیویورک و واشینگتن
دی سی به سخنرانی پرداخت.
او در آمریکا یک کلت کمری اتوماتیک و در کانادا یک تفنگ
وینچستر به عنوان هدیه دریافت نمود که وینچستر او اکنون در
موزه مرکزی ارتش در مسکو به نمایش گذاشته شده است.
ملاقاتدونالد آلدریچ فرمانده تفنگداران نیروی دریائی آمریکا و
لودمیلا
زمانی که او به همراه یک تک
تیرانداز دیگر به نام ولادیمیر پپهلینستف و نیکلای کاراوساچنکو
کمیسر سوخت مسکو در حال سفر بودند با استقبال هزاران نفر از
مردم شهر تورنتو مواجه شدند.
او مدتی بعد به درجه سرگردی دست
یافت و بعد از آن هرگز به جبهه اعزام نشد و به عنوان بازرس و
مربی تک تیراندازان ارتش شوروی تا پایان جنگ به خدمت ادامه
داد. او در سال 1943
به نشان ستاره طلای قهرمان اتحاد
شوروی دست یافت و یک تمبر یادبود نیز برای او چاپ شد.
تمبر یادبود
لودمیلا در سال 1943
او پس از جنگ به دانشگاه بازگشت و
مطالعات خود را در زمینه تاریخ ادامه داد و در این رشته فارغ
التحصیل شد. از سال
1945 تا سال 1953
او به عنوان دستیار فرمانده کل
نیروی دریائی اتحاد شوروی انتخاب شد و پس از آن در کمیته
داوطلبان جنگ دوم جهانی به فعالیت پرداخت.
یک خواننده ضد فاشیستی آمریکائی به
نام وودی گوندیر در سال 1946
یک ترانه به نام دوشیزه پاولیچنکو خواند.
لودمیلا در
10اکتبر 1974
و در سن 59
سالگی درگذشت و در گورستان نوودویچی
در مسکو دفن گردید. در سال
1976 یک بار دیگر یک تمبر
یادبود به افتخار او چاپ شد و در اکرائین یک کشتی باری به نام
او نامیده شد.