او یک افسر ارتش سرخ شوروی در طول
جنگ دوم جهانی بود. وی یکی
از قابل ترین تک تیراندازان ارتش سرخ شوروی بود که موفق به
کشتن بیش از 500 تن از افراد
دشمن شد. سیدرورنکو در شهر
اسمولنسک متولد شد. او به
مدرسه هنر در شهر پنزا در جنوب شرق مسکو رفت اما در سال
1933 از آنجا اخراج شد و به عنوان
سرباز وظیفه به ارتش سرخ پیوست و در مدرسه پیاده نظام سیمفروپل
در کریمه به خدمت پرداخت.
در سال 1941 و در جریان
جنگ
مسکو او به عنوان یک ستوان دوم در یک واحد خمپاره انداز خدمت
کرد. او در این زمان مدت
زیادی از وقت خود را به تمرین تیراندازی با تفنگ دوربین دار
اختصاص داد و موفق شد تعداد زیادی از سربازان دشمن را از پای
در آورد بنابراین ازطرف فرمانده خود ماموریت یافت تا فن
تیراندازی با تفنگ دوربین دار را به دیگر افراد آموزش دهد. او ابتدا به افراد زیر
دستش تئوریها را آموزش می داد و سپس آنان را به همراه خود به
ماموریت میبرد و بصورت عملی آموزش میداد.
آلمان ها نیز با اعزام تک
تیراندازان خود به مکان هائی که سیدورنکو و افرادش در آن
عملیات میکردند تصمیم به تلافی گرفتند.
سیدورنکو به عنوان جانشین فرمانده
هنگ 1122 تفنگداران که در
ارتش اول بالتیک خدمت میکردند برگزیده شد.
پس از مدتی یکی از افراد زیر دستش
جای او را در مراتب فرماندهی گرفت.
در یک موقعیت خطرناک او موفق شد یک
تانک و سه کامیون نظامی ارتش آلمان را با گلوله انفجاری منهدم
نماید. او همچنین چند بار
در طول جنگ زخمی شد که مهمترین آنها در سال 1944
در استونی رخ داد و او را تا پایان
جنگ در بیمارستان نگه داشت.
در 4 ژوئن
1944
سیدورنکو به عنوان قهرمان اتحاد
شوروی برگزیده شد و از شرکت در هرگونه نبردی منع گردید. او موظف شد به آموزش
تیراندازی در ارتش ادامه دهد.
در پایان جنگ او موفق شده بود بیش
از 500 نفر از ارتش دشمن را
از پای درآورد و حدود 250
تک تیرانداز آموزش دهد.
مشهورترین تک تیرانداز اتحاد شوروی به درجه سرگردی رسید. پس از جنگ او بازنشسته شد
و در ایالت چلیابینسک در منطقه کوهستانی اورال به عنوان سر
کارگر یک معدن زغال سنگ به خدمت مشغول شد و در سال 1974
وی به منطقه کوهستانی داغستان در
قفقاز نقل مکان نمود.