فرجام:
غرق در تاریخ 24
اکتبر 1944
در دریای سیبویان
نوع:
نبرد ناو
ظرفیت:
68.200
تن
طول:
256
متر
عرض:
38متر
قدرت
پیشرانه:
دارای 12
بویلر مدل KANPON
که 4 توربین چرخدنده ای را با قدرت
150
هزار اسب بخار به
حرکت در می آورد.
سرعت:
50
کیلومتر در ساعت
شرح:
رزمناو موساشی
یکی از بهترین رزمناوهای جنگ دوم جهانی بود که مجهز به توپهای
460 میلیمتری و نیز 155
میلیمتری بود که توپهای 460
میلیمتری آن سهمگین ترین توپ دریائی
در جریان جنگ دوم جهانی بود و برد نهائی این توپها 42
کیلومتر برآورد میشد.
قطر زره آن در بدنه 650
میلیمتر و در عرشه 200
میلیمتر بود.
هدف مهندسان ژاپنی از طراحی این
رزمناو این بود که بتوانند با ترکیب این رزمناو با خواهرش
یاماتو از قدرت آتش و پایداری در نبردهای دریائی در مقابل
ناوگان قدرتمند آمریکائی برخوردار باشند.
این رزمناو توسط کمپانی میتسوبیشی
در ناگاساکی ساخته شد و آدمیرال کائورو آریما به عنوان کاپیتان
آن منصوب گردید.
در
18 ژانویه سال 1943
از بندر کورِ جدا شد و پس از
11 روز به تروک لاگون در شمال گینه
نو رسید و جایگزین کشتی
یاماتو گردید زیرا نبردناو یاماتو
ماموریت یافته بود تحت فرماندهی
آدمیرال ایساکورا یاماموتو
برای حمله به مجمع الجزایر سلیمان حرکت نماید اما 15
روز بعد هواپیمای
یاماموتو بر اثر کشف رمز
مخابرات ارتش ژاپن توسط نیروی هوائی آمریکا سقوط نمود.
پس از کشف بقای جسد
یاماموتو، آن را در یک تابوت
نهادند و در 23 آوریل
1943 نبرد ناو موساشی ماموریت یافت
جنازه دریا دار مشهور ژاپنی را به خاک اصلی ژاپن حمل نماید.
در 17
ماه می 1943
و در پاسخ به حمله آمریکائی ها به
جزیره اتو موساشی ماموریت یافت به همراه 2
رزمناو سبک و 9
ناوشکن و 2
رزمناو به شمال حوزه پاسفیک حرکت
نماید اما هیچ برخوردی بین طرفین رخ نداد و این نبرد ناو ژاپنی
در 23 ماه می به بندر کورِ
بازگشت.
دو تصویر از جزیره اتو
پس
از شرکت در مراسم تشیع جنازه دریادار
یاماموتو،
نبرد ناو موساشی مجددا ماموریت یافت به یک ضد حمله برضد نیروی
دریائی آمریکا در اتو دست یازد اما جنگ در جزیره فوق قبل از
رسیدن موساشی به اتمام رسید و این نبردناو قبل از آغاز هرگونه
ضد حمله ای مجبور به بازگشت به ژاپن شد.
در 24
ژوئن 1943
و زمانی که موساشی در بندر یوکوساکا
تحت تعمییر قرار داشت امپراطور
هیرو هیتو و تعدادی از
افسران عالی رتبه نیروی دریائی ژاپن از آن بازدید کردند.
بین 1 تا 8 ژوئن 1943
سامانه هدایت و کنترل آتش موساشی
بهینه سازی شد و بر روی آن رادار نصب گردید و در 31
جولای به جزیره تروک اعزام شد.
تروک لاگون در
میکرونزیا
در
18 سپتامبر 1943 موساشی به
همراه سه نبردناو دیگر برای مقابله با حملات آمریکائی ها به
جزیره انیوتوک و برون ماموریت یافت.
اما این گروه ناو سه روز بعد بدون
هیچ برخوردی به تروک بازگشت.
در اکتبر 1943 به منظور
جلوگیری از حمله قریب الوقوع آمریکائی ها به جزیره ویک موساشی
و 3 ناو حمل نیرو و 6
نبردناو به همراه 11
رزمناو تحت فرماندهی کل ادمیرال
مینیچی کوگا به ماموریت دفاع از جزیره اعزام شد اما هیچ
برخوردی رخ نداد.
دریادار مینیچی
کوگا فرمانده گروه ناو ژاپن
در
7 دسامبر 1943
ادمیرال آساکورا بونجی به فرماندهی
موساشی انتخاب شد و این کشتی تا پایان سال 1943
در جزیره تروک لاگون باقی ماند.
در 10
فوریه 1944
موساشی به همراه سه شناور کوچک
ژاپنی به سوی بندر یوکوساکای ژاپن رهسپار شد و در 24
فوریه به همراه دو ناو جنگی دیگر که
مهمات نظامی موساشی را حمل میکردند به سوی پائولا حرکت نمود
اما در میان راه این ناو گروه با یک تایفون (طوفان)
مواجه شد و قسمت اصلی محموله
تدارکاتی آن از بین رفت موساشی و ناو گروه تحت هدایتش به
پائولا رسیدند و برای یک ماه در پایگاه آنجا باقی ماندند.
در 29
مارس 1944
با افزایش احتمال حمله آمریکائی ها
به پائولا نبردناو موساشی ماموریت یافت با استفاده از تاریکی
شب بگریزد ولی مدت زمانی اندک پس از ترک پائولا این نبرد ناو و
اسکورتش مورد حمله زیردریائی آمریکائی به نام تونی قرار گرفتند.
این زیر دریائی 6
اژدر به سوی موساشی شلیک کرد که
گروه ناو اسکورت موفق شد 5
اژدر را منحرف نماید اما اژدر ششم به کابین دستگاه هیدروفون
واقع در کاره کشتی برخورد نمود و موجب از کار افتادن آن و کشته
شدن 18 نفر از خدمه کشتی شد.
در
3 آوریل موساشی به جزیره کورِ رسید
و مورد تعمییر قرار گرفت و رادار جدیدی روی آن نصب شد و همچنین
توپهای ضدهوائی آن ارتقا یافت.
در ماه می 1944
موساشی برای ماموریت به سوی
اوکیناوا رهسپار شد و سپس به همراه ناوگان دوم ژاپن تحت
فرماندهی جیسابورو اوزاوا به سوی تاوی تاوی حرکت نمود.
و در 10
ژوئن 1944
از تاوی تاوی به سوی جزیره بیاک
رهسپارشد. دو روز بعد از
بیاک به سوی مجمع الجزایر ماریان رفت.
جزیره تاوی تاوی
بین فیلیپین و مالزی
در
طول نبرد در دریای فیلیپین موساشی ماموریت یافت تا به اسکورت
کشتی های ناوگان دوم که مخصوص حمل نفرات بودند بپردازد.
در جریان این نبرد ژاپنی ها با
فاجعه مواجه شدند و شکست سختی خوردند.
در این نبرد دو ناو حمل نفرات
و 450 هواپیما را از دست
دادند. در 10
جولای 1944موساشی و
یاماتو خواهرش اوکیناوا را
به مقصد سنگاپور ترک کردند.
در 18 اکتبر 1944
موساشی به ناوگان اصلی ژاپن در
برونئی پیوست که ماموریت داشتند در عملیاتی به نام عملیات
شو - 1 (SHO- 1)
جلوی پیاده شدن آمریکائی ها را در
خلیج لیت بگیرند. براساس این
طرح قوای ادمیرال اوزاوا میبایست کشتی های حمل نفرات آمریکا را
مورد هدف قرار دهد و سپس نیروهای اصلی تحت فرماندهی ادمیرال
تاکئو کوریتا به خلیج وارد میشد و نیروهای آمریکائی پیاده شده
در خلیج را نابود میکرد.
در
این نقشه نبرد ناو موساشی به همراه 4
نبرد ناو دیگر و 10
رزمناو سنگین میبایست شرکت میکردند
و موساشی به همین جهت در 20
اکتبر برونئی را ترک نمود.
اندک زمانی پس از ترک برونئی زیر دریائی های آمریکائی با شلیک
اژدر 2 رزمناو را غرق نمودند
که رزمناو آتاگو که حامل دریادار کوریتا بود نیز در میان آنان
بود و کوریتا به ناچار به نبردناو
یاماتو نقل مکان نمود.
در روز 24
اکتبر نیروی کوریتا در دریای
سیبویان در مرکز فیلیپین مورد حملات هوائی قرار گرفت و بطور
جدی آسیب دید.
دریای سیبویان -
جائی که موساشی در آنجا غرق شد
موساشی
در سه حمله متوالی از ناحیه زره پهلو به شدت آسیب دید و سرعت
آن به شدت کاهش یافت و زمانی که کاملا آشکار شد که کشتی امکان
بقا ندارد فرمانده آن دریادار اینوگوچی تلاش نمود که آن را به
نزدیکی یک جزیره هدایت نماید.
نبردناو موساشی در ساعت
19:36 همان روز غرق شد در حالی
که 17 بمب و 19
اژدر آن را به آتش کشیده بود.
از 2.399
خدمه آن 1.023
نفر کشته شدند که بقایای جسد آنها
چند ساعت بعد توسط یک ناوشکن ژاپنی جمع آوری شد.
در این حمله 18
هواپیمای آمریکائی
نیز منهدم شد.
رزمناو موساشی در
روز 27 آوریل 1945 براثر بمباران هواپیماهای آمریکائی در دریای
سیبویان غرق شد. در زیر 4 تصویر از این حمله را ملاحظه می کنید
که منجر به غرق شدن ناو موساشی گردید.
