|
نام:
مارا
تاریخ
اقدام به ساخت:
16 ژوئن
1909
تاریخ
اتمام پروژه:
22 سپتامبر 1911
تاریخ اعزام
به ماموریت:
5 ژانویه
1915
فرجام:
در تاریخ 23
سپتامبر 1941
و در جریان محاصره لنینگراد غرق شد.
نوع:
نبردناو
ظرفیت:
24.800
تن
طول:
181
متر
عرض:
26
متر
قدرت پیشرانه:
دارای 4
شافت ساخت شرکت
PARSONS STEAM TURBINES
و 25 بویلر بخار با 52
هزار اسب بخار
سرعت:
44
کیلومتر در ساعت
شرح:
نبردناو مارا
یکی از مشهورترین کشتی های جنگی اتحاد شوروی در جنگ دوم جهانی
بود که مجهز به 12
توپ 305
میلیمتری که به عنوان توپهای اصلی
آن شناخته میشدند و نیز 16
توپ 119 میلیمتری که به
عنوان توپهای ثانویه عمل میکرد و یک توپ ضدهوائی 76
میلیمتری بود.
قطر زره این نبردناو در ناحیه خط آب
کشتی 225 میلیمتر و در عرشه
50 میلیمتر بود.
در
5 ژانویه 1915
به عنوان اولین نبردناو و با نام
نبردناو پترو پاولوفسک در ناوگان دریای بالتیک پیوست و به
همراه خواهرش نبرد ناو گان گوت (GANGUT)
در عملیات مین گذاری که در فاصله
10 نوامبر تا 6
دسامبر همان سال انجام شد شرکت نمود. در سال
1916
در هیچ عملیاتی شرکت نکرد و در
16 مارس 1917
ملوانان آن به انقلابیون فوره
پیوستند. براساس مفاد قرارداد برست لیتوفسک روسیه میبایست پایگاه های خود در فنلاند را
تخلیه می نمود و بر این اساس نبردناو پترو پاولوفسک به همراه
خواهرش جزو اولین گروه از کشتی های جنگی بودند که در 12
مارس 1918
به بندر کرونشتادت وارد شدند. این نبردناو جزو معدود کشتی های
عملیاتی اتحاد شوروی بود که عملیاتی بود و به میراث از
امپراطوری روسیه برای حکومت اتحاد شوروی باقی مانده بود.
در
1
ژوئن این نبردناو به جنگ ناوشکن
آزارد و چند مین جمع کن دیگر روسی رفت که با همراهی ناوگان
انگلستان به ارتش شورشی روسهای سفید کمک میکردند.
یک ناوشکن انگلیسی به نام اچ ام اس
واکر (H.M.S WALKER) به
نبردناو پترو پاولوفسک حمله کرد.
ناوشکن آزارد گریخت و پترو پاولوفسک
از فاصله 12.802 متری به سوی
واکر آتش گشود که دو بار خسارت اندک بر آن ناوشکن تحمیل نمود. و دو ملوان آن زخمی شدند. سرانجام به دلیل دخالت
توپهای قلعه ساحلی ناوشکن انگلیسی مجبور به بازگشت گردید چند
روز بعد نبردناو پترو پاولوفسک به همراه نبردناو آندری
پرووزوانی به گلوله باران قلعه ساحلی کرانسنایا گورکا در خلیج
بالتیک که برضد بلشویک ها شورش نمود، اقدام کرد در این حمله
568 گلوله از طرف
پترو پاولوفسک شلیک شد.
در
17 ژوئن پادگان شورشی خود را
تسلیم کرد و لئون تروتسکی فرمانده ارتش سرخ که قول داده بود آن
را ببخشد، همه را به رگبار بست.
در 17
آگوست 1919
پترو پاولوفسک ادعا نمود که مورد
هدف یک اژدر که از یک قایق اژدر انداز انگلیسی به نام
CMB-88 در بندر کرونشتادت شلیک شده
قرار گرفته است اما در حقیقت هیچ خسارتی بر این کشتی وارد نشده
بود. در 21
مارس 1921
خدمه این نبردناو در شورش
کرونشتادت شرکت کردند که به شکل خونینی سرکوب شد و پس از این
واقعه در 31 مارس
1921 نام کشتی از پترو پاولوفسک به
نام مارا که برگرفته شده از نام یکی از سران اتقلاب فرانسه به
نام ژان پل مارا بود، تغییر نام یافت.
در سال
1922
کشتی مورد تعمییر اساسی قرار گرفت و
تغییراتی در آن داده شد که از آن جمله نصب سه برج مسلح به توپ
ضدهوائی 76 میلیمتری بر روی
آن بود. در فاصله سالهای
1928 تا 1931
این نبردناو مورد بهینه سازی قرار
گرفت و یک سامانه کنترل آتش به نام
A KDP-6
بر روی آن نصب گردید.
در سال 1937
نبردناو مارا از بریتانیا بازدید
نمود و در جریان جنگ زمستانی به قلعه ساحلی سارنپا در جزیره
بریوزووی حمله کرد و آن را با توپهای خود آماج حمله قرار داد. در
اوایل سال 1940
تسلیحات ضدهوائی این کشتی تقویت
گردید و توپهای 76 میلیمتری
آن با توپهای جدید 76
میلیمتری مدل
K-34 تعویض
گردید و دو توپ دوتائی 76
میلیمتری مدل
K-81 برروی
برجک های آن نصب گردید. با
اشغال استونی توسط نیروهای ارتش سرخ که براساس توافقنامه
مولوتوف- ریبنتروپ انجام شد، نبردناو مارا به بندر تالین در استونی رفت و
فقط 2
روز پیش از آغاز
عملیات بارباروسا
به بندر کرونشتادت مراجعت نمود.
در
8
سپتامبر ارتش هجدهم آلمان نازی به
فرماندهی ژنرال کورت واگنر وابسته به گروه ارتش شمال توسط مارا
که از کانال دریای لنینگراد عملیات میکرد مورد گلوله باران
واقع شد. این عملیات به
منظور دفاع از شهر لنینیگراد انجام شد.
در 16
سپتامبر همان سال ارتش آلمان با
شلیک گلوله 150 میلیمتری
خساراتی اندک بر این نبردناو وارد نمود و درصبح روز 23
سپتامبر
هانس اولریخ رودل مشهورترین
خلبان بمب افکن اشتوکای نیروی هوائی آلمان نازی با رهاسازی دو
بمب 1 تنی موفق شد نبردناو
مارا را هدف قرار دهد. این
بمب ها موجب انفجار انبار مهمات کشتی شد و موجب غرق آن
گردید.
کشتی در عمق 11
متری غرق شد و 20
الی 57
نفر از 326
خدمه آن غرق شدند مدتی بعد همه
توپهای 120 میلیمتری آن از
آب بیرون کشیده شد و در جریان دفاع از لنینگراد بکار گرفته شد و
جمعا 1.971 گلوله شلیک نمود. پس از اتمام جنگ کشتی از
آب بیرون کشیده شد و چند نقشه برای آن در نظر گرفته شد اما همه
آنها لغو شد و در 28 نوامبر
1950 از آن به عنوان کشتی
آموزشی استفاده گردید و در 4
سپتامبر 1956 کشتی اوراق
گردید.
نوشته شده در
تاریخ : 26/03/89
نظر
بدهید |