|
آنتون هَکل
نام
مستعار:
تونی
متولد 25
مارس 1915 ، مرگ 10 جولای 1984
آنتون هَکل یکی از معدود خلبانان آس و مشهور ِ
لوفت وافه
در جنگ
دوم جهانی بود که از سال 1939 تا 1945 (ابتدا تا آخر جنگ دوم
جهانی) در جنگ شرکت داشت اما زنده ماند.
او در 25 مارس 1915 در شهر رنسبورگ متولد شد و
در سال 1935 و با آغاز تجدید تسلیحات آلمان نازی به لوفت وافه
پیوست. (با توجه به اینکه لوفت وافه خلبانان خود را برای کسب
تجربه به جنگ داخلی اسپانیا اعزام کرده بود، نویسنده از حضور
او در جنگ داخلی اسپانیا اطلاعی در دست ندارد). وقتی جنگ دوم
جهانی آغاز شد هَکل در واحد
JG77
خدمت میکرد. در ماه می 1940 هَکل به همراه
JG77
به پایگاهی در نروژ اعزام شد و در همان ماه ادعا نمود که اولین
پیروزی خود را با ساقط نمودن 2 هواپیمای هودسن (HUDSON)
متعلق به
RAF
به دست آورده است.
در
27 ژوئن همان سال او یک هودسن دیگر را
سرنگون نمود اما خودش هم زخمی شد. او در طی مدتی که در نروژ
به خدمت مشغول بود ادعا کرد 4 هواپیمای دیگر را نیز سرنگون
نموده است. در 22 جولای 1941
آلمان نازی به اتحاد شوروی حمله
کرد و در همان ماه در جولای 1941 او به همراه
JG77 به جبهه شرق اعزام شد (جبهه
شوروی به جبهه شرق معروف بود زیرا اتحاد شوروی در شرق آلمان
قرار داشت). او تا پایان همان سال موفق به کسب 27 پیروزی
گردید و با آغاز سال 1942 او به درجه کاپیتانی نائل شد و
سرگروه واحد پنجم
JG77 گردید. تعداد پیروزیهای او در فصل بهار
1942
و تا ماه می همان سال به رقم 51 پیروزی رسید و موجب شد او در
25 ماه می 1942 به مدال صلیب شوالیه دست یابد. در ماه جولای
همان سال هَکل موفق شد 37 هواپیمای دیگر دشمن را در نبرد
ورونژ سرنگون کند.
او در روز
21 جولای موفق به سرنگونی 6
هواپیمای دشمن شد و مجددا در روز 23 جولای 3 هواپیمای دیگر را
نیز سرنگن نمود. در ماه آگوست او با سرنگونی 3 هواپیمای دشمن
شد و با این 3 پیروزی رکورد خود را به رقم 100 پیروزی رساند.
او در این زمان 109 مین نظامی آلمانی بود که نشان صلیب شوالیه
او مزین به برگ بلوط شد. در سپتامبر 1942 هَکل هوفق شد
118
مین پیروزی خود را در جبهه شرق به دست آورد و سپس واحد دوم
JG77 به تونس منتقل شد و
هَکل موفق شد 6 پیروزی دیگر نیز به دست آورد. در روز 4 فوریه
1943 هَکل در یک نبرد هوائی با یک هواپیمای
P-38
به شدت زخمی شد و برای چندین ماه در بیمارستان بستری شد.
در
سپتامبر 1943 هَکل به خدمت بازگشت و به واحد
JG11 منتقل
شد. این واحد مسئولیت دفاع از رایش سوم را برعهده داشت و یکی
از واحدهائی بود که موظف بود از آسمان آلمان در برابر حملات
هوائی متفقین دفاع نماید زیرا متفقین با حملات سنگین هوائی خود
تلاش میکردند آلمان را از پای درآورند. در 1 اکتبر 1943 هَکل
که فرماندهی یک اسکادران را برعهده داشت به فرماندهی گروه
اسکادران شماره 3 از
JG11
برگزیده شد. هَکل ادعا کرد که در طول این مدت موفق شده است 25
بمب افکن 4 موتوره دشمن را سرنگون نماید. در آوریل 1944 هَکل
به فرماندهی
JG11 برگزیده شد
اما اندک مدتی بعد در یک نبرد هوائی با یک جنگنده
P-47
آمریکائی به شدت زخمی شد.
در جولای
1944 او به فرماندهی
JG76
برگزیده شد و در 9 جولای 1944 نشان او که صلیب شوالیه
مزین به برگ بلوط بود این بار مزین به شمشیر طلا نیز شد هکل 78 مین
نظامی آلمانی بود که این نشان را دریافت میکرد . او در 8
اکتبر همان سال در حالی به فرماندهی
JG26 برگزیده شد
که 165 پیروزی در
کارنامه خود داشت. در پایان همان سال تعداد پیروزیهای او به
رقم 172 رسید. با پایان ماه ژانویه 1945 (سال آخر جنگ) او به
فرماندهی
JG300
برگزیده شد اما در پایان فوریه به فرماندهی
JG11
(واحد سابق خود) برگزیده شد. او در ماه های پایانی جنگ 24
پیروزی دیگر به دست آورد که هرگز به صورت رسمی ثبت نشد (به
دلیل آشفتگی های اداری ناشی از سقوط تدریجی آلمان نازی).
آنتون هَکل نزدیک به 1.000 ماموریت ثبت شده نظامی داشت که در
طول این ماموریت ها موفق شد 192 هواپیمای دشمن را سرنگون نماید
که این تعداد رسما تائید شده است. او از این تعداد پیروزی 131 مورد را در جبهه شرق
و 6 پیروزی را در شمال آفریقا و 55
پیروزی را در مقابل خلبانان غربی به دست آورده بود. که تعداد
پیروزیهای او با ساقط نمودن 34 بمب افکن 4 موتوره دشمن ، پس
از
جورج پيتر ادر مقام دوم را به خود اختصاص داده بود. هَکل
در مجموع 8 بار سقوط نمود که 4 بار آن منجر به زخمی شدن شدید
او شد. او از جنگ جان سالم به در برد و در سال 1984 در شهر
رنسبورگ زادگاه خود درگذشت.
نوشته شده در
تاریخ : 07/08/89
نظر
بدهید |